Pseudonimisering is een gegevensbeschermingstechniek gedefinieerd in artikel 4 lid 5 van de AVG, waarbij persoonsgegevens zodanig worden verwerkt dat ze niet meer aan een specifieke betrokkene kunnen worden gekoppeld zonder gebruik van aanvullende informatie. Deze aanvullende informatie moet apart worden bewaard en onderworpen zijn aan technische en organisatorische maatregelen om niet-toewijzing te waarborgen. Veelgebruikte technieken zijn het vervangen van identificatoren door tokens, hashwaarden of referentiecodes.
Pseudonimisering wordt door de AVG expliciet erkend als een passende waarborg die risico's voor betrokkenen kan verminderen en verwerkingsverantwoordelijken en verwerkers kan helpen aan hun gegevensbeschermingsverplichtingen te voldoen. Belangrijk is dat gepseudonimiseerde gegevens persoonsgegevens blijven onder de AVG, omdat heridentificatie mogelijk is met de aanvullende informatie. Het verschilt van anonimisering, waarbij heridentificatie redelijkerwijs niet meer mogelijk is, waardoor de gegevens volledig buiten de reikwijdte van de AVG vallen.