Third Party Risk Management (TPRM)

Beheer van compliance- en beveiligingsrisico's met leveranciers en partners.

A

B

C

D

E

F

G

H

I

K

L

M

N

O

P

R

S

T

Third Party Risk Management (TPRM) is het gestructureerde proces van het identificeren, beoordelen en beperken van compliance- en beveiligingsrisico's die voortkomen uit samenwerking met leveranciers, dienstverleners en partners. Het omvat due diligence vóór het aangaan van een relatie, doorlopende monitoring van de beveiligingsstatus van derden, en contractuele eisen op het gebied van gegevensbescherming en naleving van wet- en regelgeving. Een volwassen TPRM-programma borgt dat externe relaties geen onacceptabel risico voor de organisatie met zich meebrengen.

Met toenemende supply-chain-aanvallen en strengere regelgeving is effectief TPRM een bedrijfskritische competentie geworden. Organisaties doen er goed aan om derde partijen naar risiconiveau te classificeren en evenredige beoordelingsmaatregelen toe te passen, van zelfevaluatievragenlijsten tot audits ter plaatse. Regelmatige evaluaties en duidelijk gedefinieerde escalatieprocedures zorgen ervoor dat opkomende risico's worden gesignaleerd en aangepakt voordat ze tot incidenten leiden.

V

W

Z

Veelgestelde vragen

Wat is Third Party Risk Management (TPRM)?
TPRM is het doorlopende programma voor het identificeren, beoordelen en monitoren van het risico dat leveranciers en dienstverleners met zich meebrengen — gedurende de hele relatie, van selectie tot beëindiging.
Wat is het verschil met een leveranciersrisicobeoordeling?
De beoordeling is een activiteit; TPRM is het programma eromheen. TPRM omvat het register, de classificatie, contractuele eisen, continue monitoring en offboarding, en een leveranciersrisicobeoordeling is de stap die daarbinnen wordt uitgevoerd.
Welke regelgeving vereist third-party risk management?
ISO 27001:2022 behandelt leveranciersrelaties in de Annex A-maatregelen A.5.19 tot en met A.5.23, NIS2 maakt ketenbeveiliging een expliciete verplichting onder artikel 21, lid 2, onder d, en DORA stelt gedetailleerde eisen aan het beheer van ICT-risico van derde aanbieders in de financiële sector.