Operationele weerbaarheid is het vermogen van een organisatie om te anticiperen op, zich voor te bereiden op, te reageren op en zich aan te passen aan geleidelijke veranderingen en plotselinge verstoringen, zodat kritieke bedrijfsdiensten ononderbroken geleverd kunnen worden. Het gaat verder dan traditionele bedrijfscontinuïteitsplanning door een end-to-end perspectief te hanteren op dienstverlening, inclusief afhankelijkheden van derden, technologie, mensen en processen.
Regelgevende kaders zoals DORA (Digital Operational Resilience Act) voor de financiële sector en NIS2 voor essentiële diensten hebben operationele weerbaarheid verheven van een best practice naar een wettelijke verplichting. Organisaties moeten hun kritieke bedrijfsdiensten in kaart brengen, impacttoleranties vaststellen, scenariotests uitvoeren en aan toezichthouders aantonen dat zij binnen die toleranties kunnen blijven, zelfs tijdens ernstige maar plausibele verstoringsscenario's.